مثلِ تو
و تو را میخوانیم، چون تو، اولین و آخرین و همیشه کسی هستی خواندهایم و میتوانیم خواند؛ به هر حال که باشیم و به هر مقام و روزگار که جای گرفته باشیم؛ زین سبب ما را چه جز این؟!
سبکبال
تو صاحب صدای صبحی بعد از سکوت شب، سکوتی پس از ثبات؛ ما را به استواری خود پایدار و به حدوث سیاهی های خرد و کلان غلبه بخش، در خواب و بیداری، در سحرگاه و شب گاه.
احترامِ طولِ تاریخ
خدایا، حراستمان کن از اینکه جایگاه و شأن خانوادۀ قهرمانِ ملیِ این سرزمین را به هر بهانه و گمان، مستقیم و غیرمستقیم مخدوش کنیم و مگذارمان شرمندۀ حضور و وجودِ محترم و ارزشمند ایشان و تاریخ کشورمان شویم به قدرناشناسی.
مادامی که میدانی
و شوق داریم، چون پیروزی همیشه شوقآور است و ما از درون میدانیم که اگر دشمن را به خاک بنشانیم به پیروزی رسیدهایم و اگر به شهادت خزان کنیم صورت خود را هم به پیروزی رسیدهایم.
عبور از همیشه
خدایا، روزهای بندگانت را چنان به همدلی و همراهی و کمکرسانی به دیگری رقم زن که تلخی و سختی روزمرهها گرفته شود و رفت و آمدها و کارهای روزانه سهل و تحملپذیر.
فصلِ نو
ما را چنان شهابهای آتشینی که شعلههایشان آسمان را روشن میکند، آنچنان که خورشید، بر سر کافرانِ حقانیت و پروردگاری و حدودت چیرهساز و بر فراز ایشان استیلا بخش.
تنها شکستناپذیر
همانا اقرار میکنیم، کماکان که هربار و همیشه اذغان کردهایم و آنگونه که بعد از این نیز اعتراف خواهیم کرد، که پیروزی فقط در دستان توست و شکستناپذیری و چیرگی در انحصارت.
برگِ برندۀ جنگها
دعا هم از جنس سلاحهای «سرّی» نیست و «اسرارآمیز» است. این سلاح آنقدر قدرتمند است که همه آن را میشناسند. از همین روست که در روایاتِ ما گفته شده دعا از تیغِ آهنین برّندهتر است. اصلا این دعاست که برگِ برندۀ پیروزی است و اهل بیت (علیهم السلام) سلاحِ نجات از دشمن را دعا معرفی کردهاند.
جریان الهی
تا تو هستی این راه هست و تا تو را چشم داریم، این راه گم نمیشود؛ و تو: تنها کسی هستی که تا همیشه هستی و ما: مخلوقاتی که حتی اگر بلغزیم و غفلت ورزیم، باز روی و چشم به تو داریم که جز تو را نداریم.
به کلمات
ما را چه غم از هرچه، اگر تو باشی و تو را داشته باشیم و ما را چه اطمینان از هرچه، اگر تو را و حضور تو را در سینۀ خود احساس نکنیم؟! ما را باش که جز تو را نداریم.
جایگزین
ما را از اشتغال به نابخردان و شیطانصفتان بینیاز کرده و به خود و تنها به خود و راه و آیینت مشغول دار که تو برترین حافظ و عادلی.
نسیانِ ازلی
همانا که تنها جاوید و تنها در یادماندگارِ جهان کائنات تویی و نامهای نیکویی که خود را به آن ها به ما شناساندهای.