تنها شکستناپذیر
خدایا ما را میبینی در حالی که به هرآنچه از سلاح و دستاوردهای علمی و ابزاری حاصل شده ما را، در جبهۀ تو ایستادهایم. دشمنانِ خود را و ما را نیز میبینی سراپا مسلح در برابر ایستادهاند. خدایا ما از جنگ با دشمنان تو نمیترسیم؛ چه آنکه غضب و خشم تو از هرچه و هرکه ترسناکتر است و نارضایتی تو ما را هراسآورتر از آنکه بخواهیم اخم و ناخوشآمدِ کس دیگری را درنظر آوریم. از سلاحهای دشمنان نمیترسیم، چون باور داریم که «دستِ تو بالای تمام دستهاست» و امیدواریم به لطفِ همیشگیات به بندگانت، دستهای تو بر سرِ ما سایۀ رحمت خواهد بود. از هیمنۀ هماکنون درهمشکسته و پیش از این برای برخی از مردمان، بزرگ و پوشالیِ دشمن نیز نمیترسیم که عزتْ و هیبتْ و جلالْ به تو تعلق دارد و سرچشمهاش در چشمانِ توست. با این همه تو را میخوانیم و از تو میخواهیم که به فریادِ حقخواهی ما و مظلومیتِ ما و دادِ ما برسی و ما را به خود نگذاری.
خدایا ما گمان داریم که در مرزها و جبهههای تو ایستادهایم؛ این گمان ما را مؤید باش و به همراهی و یاریات ما را در محدودۀ حریم خویش نگاه دار.
ما را هرآنطور که خود صلاح میدانی پشتیبان باش. خواهی بر تعدادمان بیفزا- چه به واقع و چه به کذب- آنچنان که دشمنان از گمان یا باورِ بیشماریِ ما به هراس افتند. خواهی سلاح ما را پیمایش و قدرتی مضاعف بخش، تا دشمنان از تخریبِ توشه و پیکرهشان مرعوب شوند. خواهی کلام ما را طنیناندازِ گوش و زبان و دل و اندیشهشان کن، آنچنان که گویی درهزارتوی واژههایمان اسیر شده و مجال خروج پیدا نکنند و به دیوانگان شبیهتر از اینکه هستند شوند. خواهی چنانمان نعمت بخش که تا هر وقت صلاح و خواست توست، یارای مقابله با ایشان را داشته باشیم و افزونی نعمت و روزی و برکتِ اعطاییات، دشمنان را ناامید کند. خواهی ما را چنان در دل دیگر مخلوقات و بندگان و آدمیان جهانت عزت و جلال ده، که دشمنانت حقیر و ذلیل شوند. خواهی آن چیزهایی ما را ببخش که برای جنگیدن به آنها دست بریم و عصا کنیم و خواهی تنها برای تقویت روحیه و آرامش دلهایمان مهر خود را به سرزمین و مردمِ ما فِرست.
ما مثل موم و نرمتر از موم و تسلیمتر از آن در دستان تو بودهایم و هستیم. ما را، این بیصدا بندگانِ مظلوم ماندۀ خود را، هر آنطور که میخواهی و خواستهای یاریرسان باش و دشمنان خویش را درهم شکن.
همانا اقرار میکنیم، کماکان که هربار و همیشه اذغان کردهایم و آنگونه که بعد از این نیز اعتراف خواهیم کرد، که پیروزی فقط در دستان توست و شکستناپذیری و چیرگی در انحصارت.
پینوشت:
- إِذ تَستَغِيثُونَ رَبَّكُم فَٱستَجَابَ لَكُم أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلف مِّنَ المَلَـٰٓئِكَةِ مُردِفِينَ (انفال: 9) وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشرَىٰ وَلِتَطمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُم وَمَا ٱلنَّصر إِلَّا مِن عِندِ ٱللَّهِ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمُ (انفال: 10)