و ما را بَس

خدایا، وقتی ما را به شهادت در راه خود برگزیده‌ای، چطور باور کنیم که ما را به پیروزی در نبرد با باطل توفیق نخواهی داد؟! چطور باور کنیم که شهادت چیزی است جز پیروزی و خون‌هایی که در راه تو به تو باز می‌گردند، چیزی است جز نوید سعادت و رستگاری؟!

خدایا، به شهادتِ بهترین بندگان و برگزیدگانت در راه خود، راه را بر مسلمانان خویش هموار کن و هرچه مسیر است بر دشمنانت ببند. از بالا و پایین، از چپ و راست، ما را و ملائک را و لشکریان آشکار و نهان خود را بر سرشان نازل فرما. خدایا، دشمنانت و عاملان شهادت مظلومانه هم‌وطنانمان را چنان نابود کن و چنان عذاب خود را بر ایشان حلال کن که هیچ قومی را در طول تاریخ آنچنان عذاب نفرمودی و چنان از صحنۀ تاریخ به ذلت و حقارت محوشان کن که هیچ قوم سرپیجی‌کننده‌ای را از خاطرۀ کائنات نزدوده‌ای. خودت را منتقم خواندی و تو را منتقم می‌خوانیم و جلال اسمت را گواه می‌گیریم که جز تو، کسی را شایستۀ انتقام خون شهیدانت نیست.

خدایا، از هر شهید، هزاران سینۀ ستبر و شجاعتِ بی‌مثال برویان و از هر قطره خونی که به ذکر و یاد و راه تو ریخته می‌شود، آنقدر سیاووشیان، که زیر شاخه‌ها و ثمرهای این رویش، کوردلان و بدخواهان و منافقان و معاندان و وحوشِ انسان‌نمای عصر ما نه یک بار، که به هر لحظه هزاران بار جان بسپارند؛ آنچنان که دوزخ را به چنین جان دادنی به دوزخیان وعده داده‌ای.

ما از ظلم جهان به تو شکایت می‌بریم، در مقابلۀ این ظلم، شهادتی که ما را به آن می‌خوانی می‌نوشیم و از این شهادت‌ها، باز تو را می‌خوانیم که گذشتن از خونِ شهید در سنت تو جایی ندارد و بی‌پاسخ و حاصل گذاشتن آن از شیوۀ پروردگاری تو خارج است و تو این، همواره به اعصار عیان کرده‌ای.

همانا که تو هم شهیدی و هم شاهد و خوشا هم‌نامیِ شهیدانِ امروزمان با تو. به این هم‌نامی ما را نگاه کن و شاهدمان باش، که نگاه تو ما را بس.