تکانه

دیدم تو را و یادِ من افتاد خنده‌ات

صد شوقِ تازه در بُنِ جانم جوانه زد

شیرینی دیدارِ دیگرت به دل چنین

نوری به تارخانۀ من در شبانه زد

قبل از گذشتنم ز سرای سِپنج باز

دیدم تو را و مِهرِ تو بر من کمانه زد

در یاد من هنوز تو هستی که اینچنین

شاعر برای گفتنت از صد بهانه زد

او گفته‌ات «سلام» و تو یادش نبوده‌ای

با این همه برای تو این شاعرانه زد