خطبۀ چهاردهم
زمان مطالعه:
1 دقیقه
•
نویسنده:
مرتضی شمسآبادی
شعری از مرتضی شمسآبادی
هیچکس همنگاهِ من نشد
تابِ اخمهای من
خندههای من نیاوَرد کسی
تابِ لحظههای در سکوت و غم
تابِ خندههای ناگهان
دور گشتنِ مدام
یا که دلسپردگیِ گاهگاهِ من نیاورد کسی
هیچکس
از میان روزگار
آنقدر ز خود ز حال و روز خود
سیر نیست
تا که همنگاه من شود
دورتر ز خویشتن
با من آشنا شود
این مطلب را به اشتراک بگذارید
دیدگاه و پرسش
برای ثبت دیدگاه لطفاً وارد شوید.