گزیده مطالب رونمایی کتاب‌های «بی‌کتابی» و «شاه‌کشی»

آئین رونمایی دو رمان تازه منتشر شده از «انتشارات شهرستان ادب» با عنوان «شاه‌کشی» و «بی‌کتابی» در قالب نشستی با عنوان «یک ضیافت برای دو کتاب» و به میزبانی «خبرگزاری مهر» در روز چهارشنبه 6اردیبهشت1396 از ساعت 15 در محل خبرگزاری برگزار شد. در مراسم رونمایی از این دو کتاب در کنار نویسندگان، حمیدرضا شاه‌آبادی، مجید قیصری، علی‌محمد مؤدب و محمدمهدی سیار حضور داشتند.

در ادامه گزیده‌ای از اهمّ مطالب مطرح شده در این ضیافت به تدوین مرتضی شمس‌آبادی تقدیم می‌گردد:

- ترجمه نثر را نابود می‌کند؛ و ما با ترجمه با آثار جهان آشنا شده‌ایم. لذا کارکرد نثر برای ما و بر جهان مملکت ما از اهمیت زیادی برخوردار است.

- 90 درصد یک اثر باید تحقیق و پژوهش باشد. نوشتن فقط آن چیزی که در زمان اکنون آن را داریم نیست. لذا هر رمان فرصتی است برای آموزش نویسنده.

- نوشتن یک فرآیند یادگیری است و اگر این حس جست‌و‌جو صادقانه باشد. این احساس به مخاطب هم منقل می‌شود.

- هر رمان جهان خودش را دارد؛ لذا نمی‌شود همۀ رمان‌ها را با یک زبان و یک سبک بیان کرد. بنابراین سبک شخصی برای رمان‌نویس نمی‌تواند مطرح باشد. این موضوع با شعر متفاوت است.

- قبل از [نگارش] هر رمان باید عریان شد و دوباره جامه بر تن کرد.

- دورۀ مشروطه و بعد از آن، دورۀ خاطره‌نویسی است و آدم‌ها شروع به تغییر می‌کنند و دست‌ به ‌قلم می‌برند.

- نویسنده وقتی رمان می‌نویسد [اثرش] تاریخ نیست، رمان است.

- تاریخ را رمان‌نویس می‌نویسد نه تاریخ‌نویس!

- مردم با روایت به تاریخ مراجعه می‌کنند.

-  رمان موثرتر از خودِ تاریخ است.

- مجید قیصری: فاصلۀ بین اثر جدید نویسنده با اثر قبلی- پس از دیده شدن اثر قبلی‌- باید حداقل یک سال باشد.

- نوشته از نویسنده باهوش‌تر است و چیزهایی می‌گوید که شاید اصلاً نویسنده نمی‌خواست بگوید یا می‌خواسته پنهان کند و حتی علیه خود نویسنده است.

- انسان یک موجود کاملا تعریف شده نیست.

- کتاب‌های تاریخ دانشگاهی به درد همان دانشگاه می‌خورد. مردم برای تاریخ به سراغ ادبیات (رمان و شعر) می‌روند.

پینوشت:

- یک ضیافت برای رونمایی از «شاه‌کشی» و «بی‌کتابی» (خبرگزاری مهر)

- «بی‌کتابی» معلم من در نوشتن شد/ به دنبال ریشه‌ها در ادبیات هستم (خبرگزاری مهر)